Dating Stories

DATING STORY #5 | ALL YOU NEED IS LOVE

Een tijdje geleden leerde ik Mister Metro kennen. Hij nodigde me uit om een filmpje bij hem thuis te komen kijken. En aangezien hij een “bekende” was zette ik mijn principe van niet bij elkaar thuis afspreken op de eerste date, aan de kant. Hij woonde leuk. Een mooi ingericht appartement met smaak. Zeker in vergelijking wat ik had aangetroffen bij Meneer de trainer in Dating story #2.

Ondanks dat ik niet kritisch wil zijn vind ik een fijn en mooi huis toch echt wel belangrijk. Ik hecht waarde aan gezelligheid en sfeer. Ik wil me ergens anders “thuis” kunnen voelen en dat kan ik blijkbaar alleen maar in een leuk ingericht huis. Het appartement was in ieder geval goed gekeurd. Check! We hadden een gezellig avond, we keken een film, dronken een drankje en hadden goede gesprekken. Echt heel aantrekkelijk vond ik hem eigenlijk niet. Hij was nogal behoorlijk vrouwelijk in z’n doen en laten. En of ik daar echt mee kon en wou dealen wist ik toen nog niet. Maar ik heb geleerd dat je langzamerhand iemand heel leuk kan gaan vinden. Ik ben geen type van meteen opslag verliefd, bij mij moet zoiets groeien. Meestal krijg ik pas echt vlinders in m’n buik als het over is. Maar oké, we zaten dus samen op de bank toen hij zei: “Gaan we nog even een kusje doen?”

You say what? Laat me niet lachen! Als je me wilt zoenen dan doe je dat gewoon. En als ik dat niet wil dan merk je dat vanzelf. Vraag me daarom ook niet waarom ik zei…  “Uuhm ja, is goed hoor”. Waarschijnlijk omdat ik zo flabbergasted was van wat mij zojuist gevraagd werd. Niet zo zeer om wat er gevraagd werd maar de manier waarop. Dus we zoende wat en voor ik het wist waren daar de ongepaste betastingen voor een eerste zoen weer. Dus ik stapte op. Beloofde hem nog een appje te sturen als ik veilig thuis was en liep naar mijn auto.

Op onze tweede date gingen we uiteten. Lekker veilig dacht ik, dan had hij tenminste niet de kans om me de hele tijd te zoenen. Alleen bij het terug lopen naar de auto dan, maar dat overleef ik nog wel. Tijdens ons etentje werd het mij steeds duidelijker, dit was niet mijn type. Misschien dat er dames zijn die een metroman wel kunnen hebben, maar het is gewoon niet mijn ding. Hij hield van shoppen, uiterlijke verzorging, fashion, vrouwen programma’s en de bijbehorende films. Ging elke dag bij z’n moeder eten en besprak alles met z’n kapper. Hij vertelde en deed dingen waarvan ik alleen maar dacht: zit jij niet met het verkeerde geslacht aan tafel? Zijn hele familie en vrienden hadden me al gecheckt op Facebook. Ik was “goedgekeurd”. Hartstikke lief natuurlijk, maar vertel het me niet. Ik laat ook mijn vriendinnen foto’s van mijn dates zien maar dat vertel ik ze dan vervolgens (natuurlijk) niet!

Toen we met kerst nogmaals contact hadden, (want ik vind hem zeker niet onaardig), vroeg ik hem wat hij aan het doen was: “Ooh ik zit samen met mijn moeder en een doos tissues op de bank All you need is love te kijken.” met een huilde emoticon erachter. I rest my case…

 

 

Alle dating stories zijn gebaseerd op waargebeurde verhalen, de namen en plaatsen zijn fictief. Het is nooit de bedoeling om iemand te kwetsen maar om echter en alleen om een leuk verhaal te vertellen.

Previous Post Next Post

4 Comments

  • Reply Jennifer 2 april 2014 at 08:44

    omg ook echt geen type voor mij, al zal ik bij ‘zullen we een kusje doen’ het al helemaal afgekapt hebben haha. Wat is dat toch met jongens tegenwoordig, er is echt niets fatsoenlijks meer te vinden :s

    • Reply Thessa 2 april 2014 at 10:26

      Ik ben blij dat ik dus niet de enige ben die daar zo over denkt ;)

  • Reply Kirsten 4 juli 2014 at 14:50

    Haha, neen, dit is totaal mijn type niet! & zo te zien ook niet dat van jou ;p

    • Reply Thessa 4 juli 2014 at 15:33

      Voor mij geen metro man meer, voortaan alleen nog maar echte mannen!

    Laat een reactie achter op Thessa Cancel Reply