Dating Stories

DATING STORY #22 | LIEFDE OP HET EERSTE…HET VERVOLG.

Sommige dating stories hebben een vervolg, zo ook Dating Story #21. Mijn misschien wel meest romantische date ervaring ooit eindigde, zoals de meeste van jullie inmiddels weten, niet zo leuk. Maar dat was blijkbaar nog niet echt ons einde, ons verhaal kreeg een staartje. Hij wou niet achterom blijven kijken en ging daarom terug bij z’n ex. Iets waarvan ik al wist dat dat geen verstandige keuze was, maar dat was natuurlijk iets waar hij zelf achter moest komen. Na nog geen twee weken ging het mis en zaten wij weer samen op het strand.

Ondanks dat onze “liefde” was geëindigd bleven we contact houden met elkaar. Als ik eenmaal iemand in mijn hart sluit is dat voor altijd. Mensen komen tenslotte niet voor niks op je pad en alles gebeurt om een reden. Ik merkte dat hij moeilijk afstand van mij kon nemen en ik vond ons vriendschappelijk contact gewoon fijn. Na nog geen twee weken ging het weer mis tussen zijn ex en hem. Sometimes all you need is closure. And that is what they’ve got, closure, for good. Hoe verdrietig dat ook is voor beide partijen. Ze kunnen elkaar nu tenminste echt loslaten. Ons vriendschappelijk contact bleef bestaan. En op een zaterdagmiddag appte hij mij dat hij zin had om wat te gaan doen. Het was tenslotte de mooiste laatste dag van oktober en het was dik 20 graden. In mijn spontaniteit nodigde ik hem uit voor een strandwandeling. Oh chips, wat deed ik nu? Nog geen uurtje later liep ik het strand op en daar zat hij al op mij te wachten. Ik ging naast hem zitten en we genoten van het uitzicht. Na een tijdje te hebben gekletst kregen we honger en liepen naar een strandtent. Een heerlijk lounge plekje in de zon was nog vrij en we plofte naast elkaar neer. Geheel vriendschappelijk was ik naar deze spontane afspraak gekomen. Zonder verwachtingen. Maar onverwachts pakte hij na een tijdje mijn hand beet. Daar zaten we dan, op het strand, in de zon, samen te genieten, hand in hand, steeds dichter tegen elkaar aan, hapjes, drankjes, knuffels, zijn handen door mijn haar, mijn hoofd op zijn schouder, een glimlach, zijn armen om mij heen, hij drukte me stevig tegen zich aan, we sloten onze ogen, luisterend naar de zee, zijn handen streelde de mijne, geen zoen, alleen onze lichamen in elkaar verstrengeld. Tot de zon onderging hebben we daar zo gezeten. Geen idee wat ik hier van moest denken, geheel onverwacht ook, maar het gebeurde. Bij de strandtent waar we zaten konden we niet meer dineren omdat ze de volgende dag gingen sluiten. “Sushi eten dan maar?” En hop we sprongen de auto in.

We liepen het restaurant binnen, even geen tafeltje beschikbaar, drankje aan de bar dan maar. Zijn hand op mijn knie, goede gesprekken, een tafeltje komt vrij, hij ging tegenover me zitten, heerlijk eten, wijntje, leuke ober, wij waren het stelletje waar iedereen naar keek, we gingen in elkaar op, hadden weer oneindig veel overeenkomsten, dezelfde toekomstplannen, dezelfde dromen, die we samen konden delen. Was dit dan nu onze tijd? Toen we klaar waren met eten kwam hij naast me zitten, zijn arm om me heen, onze handen vonden elkaar weer, strelen, kriebelen, aanrakingen, oogcontact, spanning, maar nog steeds geen zoen. Was dit voor hem geen date? Maar vriendschappelijk? Gewoon gezellig? Ik begreep er niks van maar ik ging erin mee, geen verwachtingen. Tijd om af te rekenen, samen liepen we naar buiten, hij slaat z’n arm om me heen, ik sla mijn arm om zijn middel, hij loopt mee naar de auto. Daar stonden we dan, een knuffel, geen kus…? Wel een kus, eindelijk! Zijn lippen vinden de mijne weer, het voelt goed! Dus kus wordt heftiger, we pakken elkaar stevig beet, hij fluistert in mijn oor: “op de rest moet je nog even wachten” en hij liep naar zijn eigen auto.

Een smsje: “Bedankt voor de fijne avond. Ik heb ontzettend genoten. Ik mis je kriebels nu al. Heb je er morgen nog een paar voor me?” Ik antwoord: “Ik zal er een paar voor je bewaren.” Spielerei dacht ik, maar de afspraak werd serieus. Hij vroeg wat ik wou eten en of ik bleef slapen. Dat laatste ging me te snel. Maar ik kocht een taartje voor s’avonds bij de thee. Hij kookt, mijn lievelingen eten, we eten samen, gaan op de bank liggen, bij elkaar, knuffelen, strelen, het is fijn, vertrouwd, terug op het plekje waar ik een tijd geleden ook lag, we zoenen, drinken thee en eten taart. Op naar de slaapkamer, oeps, dit was niet de bedoeling, dit gaat te snel, maar hij weet al mijn plekjes te vinden, ik ga erin op. Hij valt tegen mij aan in slaap, ik moet wakker blijven, kan hier niet blijven slapen, moet morgen weer werken. Zachtjes snurkt hij in mijn oor, ik moet lachen, hij wordt wakker, pakt me nog steviger beet, we knuffelen en zoenen. Maar dan sta ik op, tijd om te gaan, hij loopt met me mee naar de deur, een knuffel en een kus. “Bedankt, het was fijn” fluisterde hij zacht.

De volgende dag, oeps, iets vergeten, s’avonds rij ik nog even langs. Er is afstand, er is iets anders. We zitten naast elkaar op de bank maar er gebeurt niks. Vreemd, ik weet niet wat ik er van moet denken. Onzeker maar dan toch, zijn been tegen de mijne, zijn hand streelt mijn arm, hij knuffelt me en ik knuffel hem terug. We liggen even bij elkaar, daarna zoent hij me, het wordt heftiger en heftiger, maar dan niks, hij is moe, zegt ie… Ik ben verbaasd, in shock, beledigd misschien ook wel. Wat moet ik hier nu weer van denken? Vreemd dit, ik stap op, rij naar huis. Het enige wat ik wou was het alleen maar leuk hebben, zonder gedoe, zonder verwachtingen, maar toch ging het mis. Jammer genoeg was het allemaal te mooi om waar te zijn, het ging misschien te snel, voor ons beide, geen spijt, het was een mooi avontuur.

“Bedankt, het was fijn…”

Thessa.

 

Alle dating stories zijn gebaseerd op waargebeurde verhalen, de namen en plaatsen zijn fictief. Het is nooit de bedoeling om iemand te kwetsen maar om echter en alleen om een leuk verhaal te vertellen.

 

 

Previous Post Next Post

4 Comments

  • Reply Yvette 20 november 2014 at 06:29

    Mooi geschreven, heel herkenbaar dat zoiets heftigs eigenlijk stiekem misschien alleen heftig is omdat het ‘niet mag’. Als het er dan toch van komt… Tja, lastig uit te leggen, net zoiets als met een vakantieliefde…

    • Reply Thessa 21 november 2014 at 20:02

      Dank je wel weer Yvette! Denk dat we het allemaal wel eens hebben meegemaakt idd.

  • Reply Kim 23 november 2014 at 20:47

    Jammer dat het zo moest lopen.. toch fijn dat je er zo naar kunt kijken, dat je het fijn hebt gehad samen :)

    • Reply Thessa 23 november 2014 at 22:16

      Heel jammer idd maar het was een leuke tijd en ik had het niet willen missen ;)

    Leave a Reply