Personal

PANIEKAANVALLEN OVERWINNEN

IMG_6981

Vandaag wil ik een persoonlijk verhaal met jullie delen. Mijn verhaal over het leven met paniekaanvallen. Want het lijkt nu misschien alsof ik een heel zorgeloos leuk leven leidt, waar ik vooral met veel gemak doorheen wandel, maar dat is niet altijd zo geweest. Ik heb heel lang thuis gezeten met angst voor van alles. Maar ik overwon deze angst en ik wil jullie graag vertellen hoe.

MIJN PERSOONLIJKE VERHAAL

Vroeger was ik altijd al angstig aangelegd. Door verschillende ingrijpende gebeurtenissen heb ik flink wat trauma’s opgelopen. Deze heb ik nooit heel serieus genomen en ik ben altijd maar doorgegaan. Het hoorde toch bij het leven? En ik kon het toch allemaal wel aan? Ik praatte net zo makkelijk met mijn vrienden als met mijn therapeut. Wat had dat dan voor toegevoegde waarde? Niks in mijn ogen. Ik kon het wel alleen, dacht ik. Met al mijn gebreken en beperkingen. Ik ging steeds meer dingen uit de weg. Openbaar vervoer? Nee hoor, ik had een auto. Ik kwam overal wel. Vliegen? Echt niet! Dan maar niks van de wereld zien, jammer dan. Met de lift? No way! Er is toch ook een trap? Dan doe ik er maar wat langer over, goed voor m’n conditie ook!

Zo had ik voor een hele hoop dagelijkse obstakels een uitweg gevonden. En manier waarop ik gewoon nog kon meekomen met iedereen. Maar natuurlijk wou ik wat van de wereld zien. Natuurlijk wou ik gewoon naar de 12de etage kunnen zonder hijgend en bezweet boven aan te komen. En natuurlijk wou ik gewoon een avondje uit kunnen zonder peperdure parkeergarage kosten. Maar ik durfde dat niet. Ik hield me vast aan mijn gewoontes. Aan wat voor mij goed voelde. Langzaam werden mijn angsten alleen maar erger. Er kwamen steeds meer nieuwe dingen bij, steeds meer dingen die ik uit de wegging. Naar drukke feestjes of evenementen gaan werd een hel en op een gegeven moment vond ik in de rij van de supermarkt staan al eng. Mijn wereld werd steeds kleiner en kleiner. Tot dat ik na een zware paniekaanval op vakantie helemaal thuis kwam te zitten. Het was op vakantie warm, heel warm. We liepen op een drukke markt, vol in de zon, nergens schaduw te bekennen en alleen maar mensen om me heen. Geen uitweg, geen koele of rustige plek te vinden en toen ging het mis. Goed mis! Ik had op dat moment al lang geen paniekaanval meer gehad en dacht dat het eigenlijk wel goed ging. Het hele jaar had ik onwijs hard gewerkt en ik was eindelijk ontspannen op vakantie. En boem, daar was ie dan: de paniekaanval die mijn leven verpestte.

STRAATVREES

Door allerlei verschillende soorten therapieën die ik had geprobeerd door de jaren heen, dacht ik dat ik de paniek wel onder controle had. Maar niets was minder waar. In Italië, 2012, ging het goed mis. Ik zat in zak en as en durfde niks meer, zelfs niet naar huis. Het liefste wou ik niet meer wakker worden, zo angstig was ik daar. Eenmaal thuis hoopte ik dat het aan Italië lag. Aan het feit dat ik in een vreemd land was. Aan de warmte en aan de drukte. Thuis pakte ik mijn ‘gewone’ leven weer op maar snel merkte ik dat het niet goed ging. Verjaardagen vond ik eng, naar buiten gaan met de hond werd lastig, laat staan boodschappen doen. Ik ontwikkelde een lichte vorm van straatvrees. Werken werd zelfs een opgave. Want wat als ik alleen in de winkel stond en het werd heel druk? Overal waarin ik zelf de controle niet had werd een no go area. Alle situaties waarin ik niet snel weg kon ging ik uit de weg. En op een gegeven moment was alleen mijn eigen huis een veilige zone. Ik kwam thuis te zitten. Merendeels ook door de blindedarmontsteking die ik in die periode kreeg. 6 weken bedrust vanwege de heftige operatie. En die 6 weken bedrust hielpen niet mee in mijn strijd tegen de angst.

Ik was er klaar mee, ik wou op deze manier niet meer leven. Dit was toch geen leven? Alleen maar angst? Alles en iedereen maar eng vinden? Alles was een opgave en alles koste mij veel energie. Terwijl ik altijd de vrolijke en positieve Thessa was. Waar veel mensen tegenop keken. Hoe ik alle nare dingen een positieve draai kon geven. Hoe ik mezelf staande hield na alles. Maar van die Thessa was niks meer over. Mijn verleden achtervolgde mij en het werd tijd alles eens onder ogen te gaan zien. Mijn lichaam trok zelf aan de bel: “Ho, stop, tot hier en niet verder!”. Wanhopig ging ik opzoek naar iets dat mij kon helpen. In de hoop dat er nog iets zou zijn. Want ik had tenslotte alles al geprobeerd wat er bestond op gebied van therapie en medicijnen. En dat had mij blijkbaar niet geholpen. Want ik zat thuis op de bank, bang om de hond uit te laten. Bang dat iemand mij zou aanspreken op straat en ik dan uit beleefdheid niet zou kunnen weglopen uit het gesprek. Angst voor de angst.

ANGSTEN OVERWINNEN

Gelukkig kwam ik op de site van Geert Verschaeve terecht. Geert heeft zelf 14 jaar geleefd met paniekaanvallen en angsten. Ook hij kwam op het punt dat hij niet meer zo wou leven. Dat hij zijn angst wou doorbreken en heeft toen voor zichzelf een programma gemaakt waarmee hij nu andere helpt. In het begin dacht ik; dit is weer iemand die beter wil worden van andermans problemen. Maar toen ik zijn filmpjes ging bekijken, zijn verhalen ging lezen, de uitmuntende reviews op zijn site en alle goede Google hits over hem zag, ging ik geloven in zijn programma. Ik had op dat moment alle tijd om zijn intensieve programma te volgen. Ik zat tenslotte thuis, zonder werk. Wat moest ik anders? Week in, week uit luisterde ik naar de verschillende sessies uit zijn programma. Want zijn programma was goed opgezet. Elke week luisterde ik meerdere keren naar één sessie tot ik deze helemaal onder de knie had. Hij leerde mij verschillende dingen over hoe paniek ontstaat, wat je trigger is om in paniek te raken, hoe je jezelf rustig kan houden en hoe je voeding invloed heeft op je paniek. Ook stimuleerde hij mij weer te gaan sporten. Want als je lichaam in goede conditie is raak je veel minder snel buiten adem en uitgeput. En ik kan je vertellen een paniekaanval ondergaan is bijna te vergelijken met topsport!

Al deze dingen en ook zijn relaxatie cd hielpen mij enorm. Ik ging met stappen vooruit. Langzaam ging ik weer dingetjes proberen. Naar verjaardagen, uit eten, naar de supermarkt. Ik leerde van Geert dat mijn lichaam geconditioneerd was om in paniek te raken bij bepaalde dingen. Dat is hoe het tenslotte altijd ging. Als ik niet weg kon, raakte ik in paniek. Als het druk of warm was, raakte ik in paniek en ga zo maar door. Het rijtje van dingen die ik eng vond was ellenlang. Ik moest die conditionering doorbreken. Mijn lichaam en mijn hoofd vooral moesten leren dat ik het ook kon doen zonder in paniek te raken. I had to put myself out there. Ik moest die angst onder ogen komen en het doorbreken. And so i did! Binnen een paar maanden stond ik weer in de file zonder in paniek te raken, stapte ik weer in een lift zonder klotsende oksels (oké, ik geef toe, ik ga het liefst nog steeds met de trap als dat kan. Maar ik doe het echt zo min mogelijk!) en was na een tijdje ik weer volledig aan het werk.

IMG_6979

HOE GAAT HET NU?

Inmiddels heb ik geaccepteerd dat er altijd dingen zullen zijn die ik eng vind. Maar ik ga ze niet meer uit de weg. Ik dwing mezelf niet altijd de makkelijke weg te kiezen. Ik kies dan voor een manier waarbij ik me goed voel. Een manier waarop ik nog wel altijd een uitweg heb. Maar eigenlijk weet ik dat ik dat ik alleen mijn eigen gedachtes nodig heb om mij rustig te houden. Angst en paniek zit tussen je oren. Toen ik dat voor het eerst hoorde werd ik heel boos en voelde ik me niet serieus genomen. Maar het is echt zo! Ik praatte het mezelf aan. Ik veroorzaakte zelf die angst. En als je het zelf veroorzaakt kan je het ook weer ongedaan maken. Dit is echter een moeilijke en zware weg. Want als je al jaren gewend bent ergens bang voor te zijn is het moeilijk dat weer af te leren. Ik leer daarom nog elke dag. En vecht nog steeds tegen die angst. Maar het gaat goed, heel goed. Laatst was ik bijvoorbeeld naar Parijs. Iets wat ik nog altijd heel eng vind, naar het buitenland gaan. En het werd me niet makkelijk gemaakt. Twee weken voordat we gingen werd er een aanslag gepleegd op Charlie Hebdo. Nog één van mijn angsten; terroristische aanslagen. Ik stond op het punt het reisje te cancelen. Maar ik wist dat als ik dat zou doen ik nooit meer naar het buitenland zou gaan. Tegelijk wist ik ook dat als ik naar het buitenland zou gaan en het daar weer mis zou gaan, ik misschien wel weer terug bij af zou zijn. Dat ik het hele gevecht weer opnieuw moest aan gaan als ik terug zou komen. Maar alles ging boven verwachting goed. Ik heb een pracht reis gehad! En voel me op dit moment sterker dan ooit. Ik voel me goed, krachtig en bovenal weer positief. Dat mijn reisje naar Parijs zo goed ging, zonder enkele paniek of angst, geeft weer hoop voor de toekomst. Weer een angst overwonnen. Check!

Ik hoop vooral dat dit verhaal niet al te bekend voorkomt voor jullie. Maar helaas weet ik ook dat er een hele hoop mensen zijn die in stilte leven met paniekaanvallen & angsten. Er hangt een soort taboe op. Schaamte. Maar weet dat vooral sterke mensen, mensen die altijd maar doorgaan, die er altijd voor andere zijn en die veel hebben meegemaakt, paniekaanvallen krijgen. Dat is helaas onze beloning. Dus schaam je niet. Je bent niet alleen. En er is iemand die je kan helpen. Het enige wat je nodig hebt is tijd, doorzettingsvermogen, de wil en het geloof dat het goed komt. Want als ik het kan, kan jij het ook!

IMG_7138

Ik weet dat Geert geen credits wil voor zijn programma en dat hij vind dat ik het allemaal zelf heb gedaan. Dat is natuurlijk ook deels zo maar ik ben Geert ontzettend dankbaar. Hij heeft mij laten inzien dat ik de belangrijkste persoon ben in mijn eigen leven en dat ik sterk genoeg ben om hier mee om te gaan. Geert, dank je wel! Dank je wel voor je programma en je expertise. Ook wil ik mijn vrienden & familie bedanken voor het altijd in mij blijven geloven. Voor alle steun en vooral voor het begrip. Die ze overigens nog steeds hebben want ik blijf mijn valkuilen hebben. Dank jullie wel!

Voor meer informatie over het programma van Geert Verschaeve verwijs ik je door naar zijn website:

www.angstenoverwinnen.com

Veel liefs ♥, Thessa

Wil je altijd op de hoogte blijven van de nieuwste posts van Love and Lifestyle Blog en wat er zoal in mijn leven gebeurt? Volg me dan via BloglovinFacebookTwitter en/of Instagram.

Previous Post Next Post

64 Comments

  • Reply Leonieke 18 februari 2015 at 06:33

    Mooi geschreven, je mag trots zijn op jezelf xx

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 20:10

      Dank je wel Leonieke <3

  • Reply Yvette 18 februari 2015 at 07:40

    Wat prachtig dat je zo ver bent gekomen, Thess! Ik herken veel van wat je schrijft, iemand die heel dicht bij me staat heeft exact dezelfde dingen. Ik zal haar dan ook zeker je artikeltje even doorsturen. Ga zo door, je bent een kanjer! Ik heb je (nog) niet fatsoenlijk ontmoet, maar toch ben ik trots op je!!

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 20:11

      Dank je wel voor je lieve reactie Yvette, en dank je wel voor het delen van mijn artikel. Ik zag dat ze het had gelezen want ze heeft ook een heel lief berichtje achter gelaten namelijk. <3 We gaan snel een keertje samen wat leuks doen, koffietje ergens of samen werken!

      • Reply Yvette 19 februari 2015 at 20:29

        Super leuk! Doen we! We contacten :)

  • Reply Marion 18 februari 2015 at 07:54

    Mooi om te lezen dat je zover gekomen bent en nu je angsten niet meer uit de weg gaat. Ik kamp op dit moment zelf met een angststoornis en nog veel meer. Ik hoop over een poos ook op deze manier terug te kunnen kijken.

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 20:13

      Hi Marion, ik las het idd op je blog, dat je een beetje het zelfde doormaakt als ik toen der tijd. Ik hoop dat het programma van Geert je misschien kan helpen en dat je binnenkort net zo’n blogpost als ik kan schrijven! Als er ooit iets is waar ik je mee kan helpen, geef maar een gil. Veel liefs! <3

  • Reply Nina 18 februari 2015 at 08:13

    Toen je schreef over je blogverjaardag, moest ik er nog aan terugdenken, aan de periode voor deze blog. Ik heb er hier toen niks over gezegd omdat je er hier zelf nog niet over geschreven had, maar bij deze: héél knap gedaan meid!!

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 20:14

      Hi Nina, wij kennen elkaar natuurlijk uit de tijd dat ik thuis zat. Bang om naar buiten te gaan, bang om alles wat het leven te bieden had te ondergaan. Dank je wel voor je lieve reactie en dank je wel dat je me nog steeds volgt. Ik hoop dat het inmiddels met jou ook beter gaat! <3

      • Reply Nina 20 februari 2015 at 20:08

        Ja hoor, het ergste is achter de rug, bedankt! En nu maar hopen dat we stevig genoeg in onze schoenen staan voor als het onverwacht toch nog een keertje gebeurt!

        • Reply Thessa 23 februari 2015 at 10:20

          Fijn om te horen! <3

  • Reply Sandra 18 februari 2015 at 08:51

    Hai Thessa,

    Mijn vriendin Yvette wees me op deze blog.. Ongelofelijk hoe herkenbaar… En wat ontzettend knap en dapper van je dat je de de strijd zo bent aangegaan.. En nu weer staat waar je staat!! Het is en blijft indd altijd een zwakke plek! Maar We kunnen het overwinnen!!!
    Hier ook nog vaak moeilijke momenten. En voor mij zal een vliegtuig een no go blijven… Maar ook ik heb al zoveel overwonnen…
    Dikke knuffel voor jou en ga zo door!!!

    Liefs Sandra

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 20:17

      Hi Sandra, Yvette zei het idd dat ze mijn blog naar jou ging doorsturen. Fijn ook dat je de moeite hebt genomen het te gaan lezen. En jammer natuurlijk om te horen dat het zo herkenbaar voor je is. Want dit gun je niemand, zelfs je ergste vijand niet zeg ik altijd. Het vliegtuig blijft voor mij ook nog steeds een no go area, maar ooit….ooit stap ik in om die prachtige reis naar New York te maken waar ik al jaren van droom. Veel liefs terug voor jou, bedankt voor je reactie! <3

  • Reply Marloes | Budgetproof.nl 18 februari 2015 at 09:23

    Toen ik je laatst ontmoette had ik nooit verwacht dat je hiermee worstelde. Een zelfverzekerde vrouw zonder angsten … zo zag ik je altijd :). Heel goed om te lezen dat je je nu ook beseft dat je eerst voor jezelf moet zorgen. Stoer dat je deze blogpost hebt gepubliceerd.

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 20:20

      Hi Marloes, zo lief dat je een reactie hebt achtergelaten, dank je wel daarvoor. Je berichtje raakte me echt! Ik heb wel echt getwijfeld of ik het zou publiceren. Hij stond al een tijdje in mijn concepten. Maar ik wil graag eerlijk zijn over alles op mijn blog en het vooral persoonlijk houden. Gelukkig wordt dit tot nu toe door iedereen gewaardeerd. En ik denk ook dat ik weer een drempel heb verlaagd voor veel mensen die worstelen met dit soort angsten. Of iig dat hoop ik dan. <3

  • Reply Cherish 18 februari 2015 at 10:41

    Wauw Thes! Wat een ontzettend mooi en open blog van je. Wat mooi dat je jezelf zo kwetsbaar hebt open gesteld. Ik ken je natuurlijk persoonlijk, en ik weet dat dit een mega obstakel is voor je. Maar kijk eens waar je nu staat. En je gaat echt een keer dat vliegtuig in met me hoor! Super trots op je! Liefs! xxx

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 20:23

      Lieve Cherish, dank je wel voor je lieve reactie! Ooit…ooit stap ik bij je in, om die reis naar New York te maken. Maar eerst maar eens deze positieve energie proberen vast te houden en langzaamaan weer andere angsten te overwinnen. Het geeft me moed dat ik een klein reisje naar het buitenland heb ‘overleefd’. Dat geeft vertrouwen voor de toekomst Liefs! <3

      • Reply Nina 20 februari 2015 at 20:03

        Ach, ik droom ook al zo lang over New York, maar durf het voorlopig ook niet. Weet je wat, in 2016 stappen we samen op dat vliegtuig en laten we ons lekker verwennen door Cherish! :)

        • Reply Thessa 23 februari 2015 at 10:20

          Wie weet! Zou wel echt te gek zijn Nina!!

  • Reply Jennifer 18 februari 2015 at 12:24

    Heel erg herkenbaar. Ik ga zekers eens kijken op Geert zijn site en hoop dat het mij ook kan helpen. Je mag iig super trots op jezelf zijn dat je het hebt overwonnen!

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 20:24

      Hi Jennifer, ik was al een beetje bang dat het voor jou ook herkenbaar zou zijn. Ik hoop daarom ook echt dat het programma van Geert je kan helpen. Bezoek zijn site maar eens op je gemak en bekijk alle filmpjes en lees wat getuigschriften. Dan kan je goed inschatten of het programma wat voor jou is. Liefs, <3

      • Reply Jennifer 23 februari 2015 at 12:03

        Ik heb me laatst aangemeld voor zijn nieuwsbrief, en ga eens even bekijken of het wat voor me is :) thanks voor het delen!

        • Reply Thessa 23 februari 2015 at 12:08

          Wat goed van je! Graag gedaan!

  • Reply danielle glas 18 februari 2015 at 12:29

    Knap van je!

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 20:24

      Dank je wel Danielle <3

  • Reply Daantje 18 februari 2015 at 13:47

    Wat knap dat je er zo doorheen bent gekomen! Zelf heb ik een lichte sociale fobie. Ik ga contact met vreemde mensen vaak uit de weg. Internet is wat dat betreft echt ideaal voor mij, wel contact met mensen maar niet face to face. Maar misschien moet ik daar toch ook weer eens aan gaan werken, ondanks dat ik er ook therapie voor heb gehad vroeger.

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 20:27

      Hi Daantje, wat lief & moedig ook dat je een reactie hebt achtergelaten. Fijn dat er voor jou een goede uitweg bestaat om toch in contact te blijven met iedereen. Mocht je er een keertje samen aan willen werken dan wil ik je daar graag bij helpen. Als je dat aan zou durven met mijn iig. Laat maar weten. Het lijkt me fijn om iemand te kunnen helpen en als persoonlijk contact tussen jou en mij daarbij kan helpen, dan ga ik graag een keertje koffie met je drinken. Liefs, <3

      • Reply Daantje 20 februari 2015 at 09:13

        Ahh, wat ontzettend lief van je! :) Mijn eerste reactie is: wat moet zo’n leuke meid als jij nou met zo’n saaie muts als ik een kopje koffie drinken?? Maar misschien moet ik het toch inderdaad gewoon een keertje doen… Pffh, vind dat soort dingen wel heel eng hoor!!

        • Reply Thessa 23 februari 2015 at 10:19

          Hihihi, doe niet zo gek! Als ik jou daar mee kan helpen doe ik dat graag. Denk er maar overna, je weet me te bereiken ;)

  • Reply Hester 18 februari 2015 at 15:09

    Wauw!
    Wat goed dat je dit zo vertelt!
    En wat een sterk en mooi verhaal zeg..

    Mij inspireer je in ieder geval!
    Ik hoop eens mijn angstoverwinning ook zo te kunnen uitschrijven!

    Power vrouw! Haha

    Liefs, Hester

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 21:47

      Hi Hester, wat fijn dat je een berichtje hebt achter gelaten. Fijn om te horen dat ik je hebt geïnspireerd, dat is ook de hele bedoeling van dit verhaal. En om natuurlijk te laten weten dat je niet de enige bent! Dank je wel voor je reactie <3

  • Reply Xandra 19 februari 2015 at 00:21

    Dit komt me helaas wel heel bekend voor, heel herkenbaar. Maar wat een inspirerend verhaal. Ik ga zijn website eens bezoeken. Sterkte met alles! X

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 21:48

      Ik vind dat erg jammer om te horen Xandra, want ik wens dit natuurlijk niemand toe. Maar fijn dat mijn verhaal je heeft geïnspireerd en ik hoop dat Geert zijn programma ook iets voor jou kan betekenen! Jij ook veel sterkte met alles. <3

  • Reply Kimberley 19 februari 2015 at 09:27

    Ontzettend knap wat je allemaal hebt bereikt! Ik heb zelf 1 specifieke angst, waarvoor ik nu in therapie zit. Voordat ik het kreeg wist ik niet dat deze angst bestond. Ik schaamde me en begreep er niks van. Lang heb ik gewacht om het mijn ouders te vertellen. Gelukkig maak ik nu kleine stapjes en hoop ik eind dit jaar mijn angst te hebben overwonnen.

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 21:50

      Hi Kimberley, dank je wel voor je open hartige reactie. Ik snap heel goed dat je je schaamde, ik ken dat gevoel helaas maar al te goed. Maar echt, je komt er wel! Je bent al op de goede weg. Sterkte met alles en onthoud één ding; als ik het kan, kan jij het ook! <3

  • Reply Fleur 19 februari 2015 at 19:59

    Wauw, wat een bijzonder heftig maar mooi verhaal!
    Wat ontzettend knap dat je jezelf en de dingen waarvoor je bang was nu weer een beetje op de rails hebt en je er zelf achter bent gekomen hoe en wat.
    Bijzonder dat je dit zo open en vooral mooi hebt weten te beschrijven, ik kan me goed voorstellen dat dit maar ook het hele proces dat je hebt doormaakt, ontzettend moeilijk moet zijn geweest.
    Heel knap, petje af!

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 21:51

      Dank je wel voor je mega lieve reactie Fleur! Het doet me goed! <3

  • Reply Styling Note 19 februari 2015 at 21:38

    Stoer dat je jezelf zo open en bloot geeft, met je angsten en onzekerheden. Want dat mag er ook zijn.

    • Reply Thessa 19 februari 2015 at 21:53

      Ik hoop in ieder geval dat mijn verhaal vele andere zal inspireren hier open over te praten. Dank je wel voor je fijne reactie <3

  • Reply Sabine 20 februari 2015 at 08:20

    Erg herkenbaar hier! door omstandigheden, overspannenheid en een depressie heb ik mijn aanvallen weer terug :( toevallig dat ik je stukje nu lees, ik moet bv vandaag naar een bedrijfsarts..je wilt niet weten hoe bang ik nu ben..ik moet dus met de trein en de metro erheen. Word nog een uitdaging maar ik MOET het doen. Ik ben er wel eerder overheen gekomen maar een aantal dingen hebben het weer bij me getriggerd helaas.
    Ik ga zeker even inlezen op de site van Geert..want ik ben er nu wel echt klaar mee met die aanvallen, ik weet beter maar er hoeft maar iets te gebeuren of er is weer een set back :(
    Toevallig dat ik ook een boekje open heb gedaan over wat ik “heb” http://www.sabsstyle.nl/personal/ben-jij-hooggevoelig/
    Erg goed stukje van je, dankjewel!! Liefs!

    • Reply Thessa 20 februari 2015 at 09:09

      Och jeetje meis, ik weet er alles van. Die tripjes naar de bedrijfsarts waren voor mij ook altijd één grote hel! Heel erg veel sterkte, ik denk aan je. En ik hoop zeker dat de site van Geert je wat moed geeft want er is zeker een oplossing. Zet hem op! Je kant het! <3

      • Reply Sabine 21 februari 2015 at 11:49

        Lief van je :)) Het viel “mee” gisteren..op mijn telefoontje maar het hoofdkantoor na ahum ;) Komt erop neer dat ik voorlopig im de ziektewet zit en niet mag/kan werken.
        Tijd om weer beter te worden dus en mn angsten vooral onder ogen te zien.
        Bijzonder ook om te lezen hoeveel meiden sosoortgelijke klachten hebben, dat zet je wel aan het denken. Moet zeggen dat ook onze maatschappij het ook niet makkelijk maakt om wat onzeker of gevoeliger te zijn. Harde wereld waar we in leven. Maar we kunnen het aan toch?! ;)

        • Reply Thessa 23 februari 2015 at 10:19

          Precies dat traject heb ik ook meegemaakt. Ik heb ook een geruime tijd in de ziektewet gezeten. Super klote Sabine! Maar je hebt nu wel even rust om aan jezelf te werken. Het tegenwoordige leven werkt idd niet meer, we moeten maar doorgaan en hard werken, veel van ons zelf vragen en vooral niet stilstaan bij dingen.

  • Reply Suus 20 februari 2015 at 16:04

    Wat fijn dat je dit hebt overwonnen en wat knap en dapper dat je erover durft te vertellen! Het is voor mij niet echt herkenbaar, maar ik ben wel snel onzeker en zenuwachtig, omdat het altijd zo lijkt alsof anderen makkelijk door dit leven fietsen terwijl ik mijn eigen onzekerheden en angsten ken. Het geeft mij wel een soort van steun als anderen toegeven ook niet altijd alles makkelijk te vinden.
    Voor mij was bijv. het halen van mijn rijbewijs een crime, het rijden ging op een gegeven moment goed, maar dat examen doen! “Ergens” (soms vlak van tevoren, soms pas als ik in de auto zat) overviel me een soort zenuwen waardoor ik gewoon inwendig in paniek raakte en dus ook echt niet goed reed. Ik heb er 5 keer over gedaan maar ik heb het wel gehaald! Eerlijk is eerlijk, als ik in mijn eentje moet autorijden ben ik nog steeds minder relaxen dan wanneer er iemand naast me zit maar ik doe het wel anders ga ik er bang voor worden en het gaat steeds natuurlijker.

    • Reply Thessa 21 februari 2015 at 11:06

      Hi Suus, ik wil dit soort dingen graag bespreek maken, hoe moeilijk het ook is soms. Maar ik weet dat er zovele met mij zijn en iedereen ondergaat dit in stilte. Dat terwijl als mensen het weten of als er open over gepraat wordt, mensen altijd heel lief en begripvol reageren. Dank je wel ook voor jouw openhartige berichtje over jouw angsten. <3

  • Reply ariana 20 februari 2015 at 23:35

    Wauw stil van, heel mooi geschreven en ook verwoord. Ik herken het helaas ook… En het is denk ik dat je het ook moet accepteren dat dit nu eenmaal bij je hoort, heel dapper dat jij in elk geval de taboe probeert te doorbreken! X

    • Reply Thessa 21 februari 2015 at 11:07

      Dank je wel Ariana, onwijs lief jouw reactie! <3

  • Reply Nikki 21 februari 2015 at 13:39

    Echt super dat je hier zo open over bent! En zo mooi om te lezen dat het nu beter gaat! Ik heb het ook een tijd heel erg gehad, maar nu gaat het beter en beter en heb ik het nog sporadisch. Het is gewoon onwijs vervelend als je leven in het teken staat van angst. Super dat je dit zo deelt! X Keep up the good work!

    • Reply Thessa 23 februari 2015 at 10:16

      Hi Nikki, dank je wel voor je lieve & openhartige reactie. Ik ben blij te horen dat het met jou ook weer goed gaat nu! <3

  • Reply Lizzy 15 april 2015 at 15:16

    Wat fijn om te horen dat Geert jou zo geholpen heeft! Ik vind het super knap dat je er zo open over ben. En ook ik ben (zoals je weet) voor het doorbreken van de taboe erom heen! Dit stukje sprak mij heel erg aan :Maar weet dat vooral sterke mensen, mensen die altijd maar doorgaan, die er altijd voor andere zijn en die veel hebben meegemaakt, paniekaanvallen krijgen. Dat is helaas onze beloning. Dus schaam je niet. Je bent niet alleen. Heel mooi geschreven Thesse, je mag trots op jezelf zijn!

    Liefs Liz

    • Reply Thessa 15 april 2015 at 16:33

      Dat is ook echt zo Liz, mensen die niet zoveel hooi op hun vork nemen krijgen hier nooit mee te maken. Heel erg veel sterkte met alles en als er iets is wat ik voor je kan betekenen dan hoor ik het graag van je.

      Veel liefs <3

  • Reply Michele 26 juli 2015 at 17:32

    Knap gedaan! En heel fijn om te lezen dat je niet alleen bent. Ik heb de afgelopen jaren hetzelfde parcours doorlopen en ook heel,wat angsten overwonnen. Maar vandaag slaat er eentje mij volledig uit mijn lood. Dat maakt het soms moeilijk. Meestal probeer je de angst te omarmen als een deel van jezelf. Maar er blijven, ook al worden de tussenperiodes langer en langer, nog steeds angstduiveltjes te voorschijn komen. En dat vind ik nog het moeilijkste om te aanvaarden.

    • Reply Thessa 29 juli 2015 at 15:13

      Helaas blijft je angst altijd een onderdeel van jouw. Zo ook bij mij. Het is alleen de kunst om dat te aanvaarden en de angst geen grip meer op je te laten hebben. Het is moeilijk, ik loop er zelf ook nog vaak tegenaan maar al gaande leert men. Veel succes meis en als er iets is wat ik voor je kan doen dan hoor ik het graag.

  • Reply SSH 13 mei 2016 at 02:19

    Hallo lieve Thessa,

    Op dit moment kan ik me helemaal in leven in wat jij hier geschreven hebt. Ik lijdt op dit moment ook onder paniekaanvallen door mijn zieke moeder. Ik heb ook na de site van Geert gekeken! Jezus wat stond daar een nuttige informatie op. Ik ben blij dat het goed met je gekomen is. Ik hoop dat het met mij ook goed gaat komen. Ik geloof er in en in mezelf zeker nu ik zie dat jou het ook gelukt is!

    Bedankt voor een inspiratie te zijn. Je hebt me een stapje vooruit geholpen door jou verhaal.

  • Reply Philip 30 juli 2016 at 14:10

    Hallo Thessa,
    Dit is zo herkenbaar jouw verhaal,ik had al last van paniekaanvallen maar in December 2015 werd het erger waarschijnlijk door burnout,ik heb toen ook Geert zijn programma gevolgd en ging erg goed tot Juni 2016, ik kreeg steeds meer klachten zoals vermoeidheid en concentratie problemen ,uiteindelijk ook moeite met lopen.Toen is ook B12 tekort geconstateerd,heb toen opstartkuur gehad van 2 injecties per week en mijn paniekaanvallen werden erger door begin verergering van de injecties.Met behulp van Geert zijn uitleg kan ik het onder controle houden maar de symptomen van het B12 tekort maken het niet makkelijk.
    Mvg
    Philip

    • Reply Thessa (Hoofdredacteur) 3 augustus 2016 at 12:23

      Hi Philip, we hebben elkaar natuurlijk al even via Twitter gesproken en ik vind het super naar dat je zo last hebt van de B12 injecties. Is het echt de vloeistof waar je symptomen van krijgt of vind je het zetten van de injecties misschien heel eng en naar? Ik hoop dat je je snel weer beter gaat voelen in ieder geval en als ik iets voor je kan betekenen dan hoor ik het graag. Liefs, Thessa

      • Reply Philip 3 augustus 2016 at 12:44

        Hallo Thessa,

        Ik vermoed meer dat het stress is door burnout of b12 tekort klachten icm slecht slapen.Ik heb ook moeite met ontspannen,overal lees je dat je meer moet gaan wandelen en leuke dingen doen maar door vermoeidheid lukt dat nauwelijks

        Groeten,Philip

  • Reply ESMEE • ESMEEDFORDAYS.COM 18 november 2016 at 09:48

    Wat een mooie blog Thessa! Ik kamp zelf ook met paniekaanvallen en ik weet dat dat echt geen pretje is. Heel knap hoe jij er mee om bent gegaan. Petje af!

  • Reply Anna 23 maart 2017 at 08:42

    Hallo Thessa, het is al lang geleden dat je deze blog schreef maar heb hem zojuist gelezen en het steunt me enorm. Na een paniekstoornis vrij ver te hebben overwonnen ben ik terug bij af na mijn bevalling met alle uitputting en verandering moet ik toegeven dat ik nog veel compenseerde en niet vrijuit leefde. Je verhaal steunt me want ik ben regelmatig echt ten einde raad. Ik ben benieuwd of je inmiddels je reis gemaakt hebt. Ik hoop dat ik ook weer leer te leven in plaats van overleven!

    • Reply Thessa (Hoofdredacteur) 23 maart 2017 at 10:26

      Hi Anna, wat fijn dat je een berichtje achterlaat. En wat fijn om te horen dat mijn verhaal je steun en misschien ook wel herkenning geeft. Daarvoor heb ik het online gezet. Het kan heel goed kloppen dat je nu weer terug bij af bent en dat de paniek en angst terug is. Zodra je vermoeid bent hebben je oude angsten meer grip op je dan wanneer je helemaal uitgerust bent. Om je vraag te beantwoorden ik ben begin vorig jaar voor het eerst weer in het vliegtuig gestapt. Naar Londen. Een paar maanden later maakte ik een langere vlucht naar Finland. Dit ging beiden enorm goed en ik heb veel vertrouwen in de toekomst. Als je echt het idee hebt dat je vast zit raad ik je aan hulp te gaan zoeken. Je mag mij altijd mailen (loveandlifestyleblog@hotmail.com) als je wat meer wilt weten over de therapie die ik heb gevolgd. Ik heb er dagelijks nog wat aan. Ik hoop dat ik je een beetje op weg kan helpen naar weer te kunnen gaan genieten van het leven. Veel liefs!

  • Reply Sarah 22 april 2017 at 15:14

    Hallo thessa
    Ik heb zelf ook last van angsten en paniek
    Heb er al 8 jaar last van . Ik heb ook de sessie gevold van geert. Maar helaas sloeg die niet aan bij mij . Omdat ik een hele apparte angsten heb . Ik ben bang voor spiegels voor auto handvaten tankstation.
    Fornuis lange aansteker luciver kaarsen .
    Scheren schuim mesjes haar op gezicht .
    Douchen.
    Bril zonnebril hond keuken la
    Mandjes van supermarkt ingang van supermakr de camera daar .
    En alles wat er mee te make heeft
    Maar ik ben er niet altijd bang voor
    Ik kan soms ook 3 maanden nergens last van hebben .
    Ik heb ook symtomen zweten hartkloppingen en dene die mijvooral beinvloeden zijn de rillingen en tinteling in men lichaam ik schrik er erg van en kan ik een heftige paniek aanval krijgen .
    Ik heb alles geprobeerd therapie psychiater alles maar ik word overal afgewezen omdat ze niet weten wat het is of waar het vandaab komt .
    Toen ik geert zen site zag werd ik blij
    Eindelijk iemand die mensen helpt en die het zelf heeft meegemaakt . Maar helaas het was niet voor mijn angsten geschikt heb het echt geprobeert maar lukte niet .

    Ik werk ook niet zit niet op school niks ik ben pas 20 jaar oud .

    Wel vind ik het fijn voor jou dat je het hebt kunnen overwinnen

    Groetjes sarah

    • Reply Thessa (Hoofdredacteur) 5 mei 2017 at 21:48

      Jeetje lieve Sarah, ik ben geschrokken van je berichtje. Ik vind het enorm spijtig om te horen dat de therapie van Geert je niet heeft kunnen helpen. Ik hoop dat je iets anders kan vinden wat je wel gaat helpen. Heel erg veel sterkte en als er iets is wat ik voor je kan doen, mail me!

  • Reply Nathalie 26 augustus 2017 at 17:37

    Hoi Thessa,

    Wat een mooi blog heb je gemaakt.
    En hoe bijzonder om te lezen dat je jezelf zo kan herkennen in de dingen die je schrijft.
    Vooral ook omdat ik altijd zo sterk in mijn schoenen heb gestaan en door diverse nare ervaringen en het verlies van een dierbare ook te maken heb gekregen met paniek/hyperventilatie aanvallen. Het altijd maar door blijven lopen en denken dat je alles wel even doet en dat je alle narigheid wel weer wegstopt en dat dit vanzelf wel weer weggaat…

    Dat werkt dus niet want blijkbaar zegt je lijf of iets tussen je oren op een gegeven moment HO en dan gaat je lichaam dus protesteren, zeg ik altijd maar…

    Ik overweeg ook om de sessies van Geert te gaan volgen en jouw blog geeft wat extra vertrouwen om een dergelijke therapie via internet aan te kopen.

    Dankjewel en ik hoop dat het je nog steeds goed gaat.

    • Reply Thessa (Hoofdredacteur) 29 augustus 2017 at 14:41

      Beste Nathalie, heel vervelend om te horen dat je je zo herkent in mijn verhaal. Want dat betekend jammer genoeg dat je dezelfde nare aanvallen hebt als ik heel lang heb gehad. Ik wens dat geen mens toe! Maar ook ben ik blij dat je herkenning hebt gevonden en dat je weet dat je echt niet de enige bent hiermee! Ik zou je oprecht willen aanraden je te gaan verdiepen in de therapie die Geert aanbied. Het is het enige wat bij mij geholpen heeft. Ondanks dat het laatst met vliegen weer een beetje mis ging ben ik nog steeds heel blij dat ik zijn therapie heb gevolgd en het gaat nog steeds heel goed met mij. Ik wil je heel veel succes toewensen en als je nog vragen hebt of als ik je ergens mee kan helpen dan hoor ik het graag. Liefs, Thessa

    Leave a Reply