Personal

HOE STRESS JE ZIEK MAAKT

IMG_5634

Sinds kort heb ik enorme last van allerlei vreemde kwaaltjes & haaruitval. Waarschijnlijk door stress. Mijn haar is aanzienlijk dunner geworden en breekt aan alle kanten af. Mijn huid is grauw en ik word diep ongelukkig als ik naar mezelf kijk in de spiegel. Ik lijk wel een zombie die kaal aan het worden is! Gelukkig ben ik in goede handen mijn nieuwe kapper La Masion in Amsterdam. Mijn kapster kon alleen al door het kijken naar mijn hoofdhuid zeggen dat ik enorm veel last van stress had. Daarom heb ik van de week besloten een stapje terug te doen.

STRESS

Stress, de veroorzaker van zoveel klachten. Al maanden loop ik met de meest vreemde klachten rond. Hoofdpijn, duizelingen, hartkloppingen, slecht zien, spierpijn, tintelingen, oorsuizen, vermoeidheid, concentratie problemen, vergeetachtigheid, spierspanningen, haaruitval, broze nagels, buikpijn, gebrek aan levenslust, het altijd maar koud hebben en ga zo nog maar even door. Kortom, ik voel me een oud wijf. Ik ben 27, maar mijn lichaam gedraagt zich als iemand van 80. Ik ben niet vooruit te branden en ik heb nergens zin in. Alles is te veel. Zelfs uit bed komen is een opgave. Medisch gezien is er niks met mij. Mijn bloedwaardes zijn goed en ik ben recentelijk nog onder de scan geweest. Maar toch geeft mijn lichaam aan dat er iets mis is. Het doet pijn, het werkt niet mee en het wil niet doen wat ik wil. Terwijl mijn hoofd wel wil. Want ik voel me wel lekker in m’n vel, oké mijn haaruitval maakt me onwijs onzeker maar verder voel ik me goed. Ik voel me zelfs gelukkig, ik ben verliefd en ik heb het liefste vriendje die je maar kan wensen. But men, wat word ik ongelukkig van al die vreemde klachten. Onzeker kan je het misschien beter noemen. Bang dat er misschien toch iets mis is. Want ik neem rust, heus, maar het werpt nog geen vruchten af. Nou zou dat ook iets te maken kunnen hebben met het feit dat ik ben op dit moment nog maar welgeteld vijf dagen vrij ben geweest. Maar dat terzijde.

EEN STAPJE TERUG DOEN

Een stapje terug doen is voor mij dus niet echt weggelegd zoals je leest. Maar ik zal er nu toch echt wel aan moeten gaan geloven. Hoe erg het ook als falen voelt, hoe erg het ook voelt alsof ik tekort schiet. Ik moet wel! Mijn haar valt uit en ik heb het gevoel dat ik de hele dag in paniek ben. Ik moet rust gaan nemen. Maar ik ‘moet’ nog zoveel andere dingen! ‘Nee Thess, je moet even helemaal niks!’

Het voelt zo gek, ik ben 28 en ik kan niet meer. Afgelopen maanden zo keihard gewerkt, zoveel bizarre uren gemaakt. Mijn hele bioritme naar de klote geholpen en nu ben ik op. Mijn lijf wil niet meer, het is constant in gevecht. In gevecht met zichzelf en met mij. Constant zend het mijn signalen toe waar ik bang van word. Hartkloppingen op het moment dat ik wakker word. De hele dag misselijk zijn en overal afgebroken haren in huis vinden. Ik kan me moeilijk focussen en ben er totaal niet bij met mijn hoofd. Zelfs bloggen, het geen wat ik het allerliefste doe, is te veel moeite. Mijn ogen werken niet mee en de spieren in mijn gezicht trekken soms uit het niets samen. Ook mijn handen heb ik niet meer onder controle. Ze trillen en ik heb het gevoel dat ik al mijn spierkracht kwijt ben.

EN NU?

Medisch gezien is er dus niks mis met mij, Mijn bloedwaardes waren goed en mijn hart klopt zoals het hoort te kloppen. Diagnose: stress, burn out. Ik ga een stapje terug nemen, hoe moeilijk ik dat ook vind. Even geen klussen meer aannemen. Nee zeggen en opzoek gaan naar een yogaschool in de buurt. Verplicht veel wandelingen langs het strand en in de bossen. Want mijn vitamine D was wel veel te laag. Slapen en gezond eten staan op het programma. Eigenlijk gewoon alles doen wat goed voor me is. Mijn hoofd leeg maken en mijn lichaam rust gunnen. Genieten vooral, want het leven is zo mooi. Al zie ik dat nu even niet.

Wat doe jij als je stress hebt?

Veel liefs ♥, Thessa

Wil je altijd op de hoogte blijven van de nieuwste posts van Love and Lifestyle Blog en wat er zoal in mijn leven gebeurt? Volg me dan via BloglovinFacebookTwitter en/of Instagram

Previous Post Next Post

48 Comments

  • Reply Yvette 22 april 2015 at 08:38

    Heel veel sterkte meis, ik vind het goed dat je deze stap hebt gezet!

    • Reply Thessa 23 april 2015 at 13:50

      Dank je wel lieve Yvette!

  • Reply Kelly 22 april 2015 at 08:58

    oooh wat naar meisje =(… Ik ken het gevoel van levenlust kwijt zijn, altijd maar moe en jezelf rot voelen terwijl je medisch gezien gezond bent. Het zit in je hoofdje…. Bij mij heeft mindfulness heel veel geholpen, wellicht kun jij daar ook wat mee? Sterkte lieverd Xxx

    • Reply Thessa 23 april 2015 at 13:50

      Ik zal me er eens in gaan verdiepen, dank je wel voor de tip meis! En voor je lieve berichtje natuurlijk <3 X

  • Reply Esther 22 april 2015 at 09:52

    Ah wat vervelend dit zeg. Ik moet zeggen dat ik het de laatste tijd ook steeds vaker heb en dit erg moeilijk vind om mee om te gaan. Gelukkig heb je wel een lief vriendje! Probeer lekker te genieten van elkaar en van de dingen die wel goed gaan! Veel sterkte en denk aan jezelf. Liefs

    • Reply Thessa 23 april 2015 at 13:52

      Vervelend om te horen dat je ook tegen het zelfde aanloopt. Leuk is anders namelijk. Ik ga goed voor mezelf zorgen & laten zorgen ;) doe jij dat dan ook? Take care meis, en waak ervoor dat je niet zo ver gaat als ik… Liefs!

  • Reply Shira 22 april 2015 at 10:16

    Ach meis, wat vervelend voor je! Maar ben niet verbaasd, je maakte idd onwijs veel uurtjes. Goed dat je nu naar je lichaam luistert. Geniet van je rust en de liefde :)..

    xoxo,
    Shira

    • Reply Thessa 23 april 2015 at 13:52

      Ga ik doen Shira, lief dat je een berichtje hebt achter gelaten! <3

  • Reply Loes 22 april 2015 at 10:18

    Dat is echt vervelend en niet zomaar opgelost ook. Tip die ik overal lijk te krijgen: leuke dingen doen (en je daar niet schuldig over voelen). Heel veel sterkte!

    • Reply Thessa 23 april 2015 at 13:53

      Jij kent het dus Loes? Ik ga jouw tip zeker opvolgen! Dank je wel.

  • Reply Diana 22 april 2015 at 11:07

    Hi Thessa,

    Wat vervelend voor je! Maar wat goed dat je je er bewust van bent en aan de gang gaat om je weer beter te voelen. Veel sterkte, en geniet van de rust en goed voor jezelf zorgen :)

    • Reply Thessa 23 april 2015 at 13:53

      Hi Diana, dank je wel voor je lieve berichtje. Ga ik zeker doen! Knipoogt naar vriendlief ;) hihihi.

  • Reply Jennifer 22 april 2015 at 11:35

    Heel erg veel sterkte!

    • Reply Thessa 23 april 2015 at 13:53

      Dank je wel Jennifer!

  • Reply Hester 22 april 2015 at 14:40

    Hi meis,
    Sterkte met het verlichten van de stress. Wat je schrijft is zo herkenbaar!

    Wat je je allemaal voorneemt is perfect. Veel naar buiten, rustige muziek, yoga en genieten. Kleuren voor volwassenen heb ik persoonlijk ook baadt bij..
    Dit.. rust, de zon en geduld gaan je helpen. Wij dames zijn gewoon huul streng voor onszelf. :)

    Liefs, Hes

    • Reply Thessa 23 april 2015 at 13:55

      Och jeetje, vind het zo vervelend om te lezen dat mensen zich herkennen in mijn verhaal. Want dit gun je echt niemand… Lief dat je een berichtje hebt achter gelaten en wat een leuke blog heb je zelf trouwens! Zat er gister even rond te snuffelen. Keep up the good work girl! Liefs X

  • Reply Cindy 22 april 2015 at 19:19

    Heftig hoor! Ik neem meestal 3 dagen rust en ga daarna weer door met hetgene wat er voor heeft gezorgd dat ik een paar dagen rust moest nemen. Eigenlijk is dat ook geen oplossing, dus ik probeer het met tijdelijke me-momentjes op te lossen: Hardlopen, yoga, sportschool, in het weekend wandelen, uitslapen. En mijn vrije dag ook echt vrij te laten, maar dat gaat niet altijd. Sterkte en succes, je plannen zijn in ieder geval goed (zon, wandelen, gezond eten)

    • Reply Thessa 23 april 2015 at 13:56

      Dank je wel voor je lieve & uitgebreide berichtje! Jij ook succes met het vinden van rust en waak er voor dat je niet zover komt als ik hoor ;) X

  • Reply Danielle 23 april 2015 at 11:00

    Oh stress kan zo’n boosdoener zijn voor allerlei gekke dingen! Hoop dat jij je snel weer wat beter voelt, goed naar je lichaam luisteren he! ;)

    • Reply Thessa 23 april 2015 at 13:57

      Dat kan je zeggen idd! Wat een ziek maker is dat zeg. Ik hoop het ook, dank je wel voor je comment meis.

  • Reply come-moda 23 april 2015 at 13:52

    Heftig, veel sterkte!

  • Reply Inge 23 april 2015 at 13:58

    Ik begrijp volledig je gevoel met “ik kan niet meer” en het is zo ontzettend frustrerend. Je wil zo graag, maar je lichaam laat het niet toe. Ik ben zelf nu 19 en ben afgelopen kerstvakantie ook ingezakt en nu 3 maanden al een ontzettende burn-out gehad. Vooral de paniekaanvallen en hyperventilatie door de stress hebben me echt genekt. Maar nu na 3 maanden gaat het stapje voor stapje weer beter!

    Het belangrijkste is inderdaad om aan jezelf te denken, nee durven te zeggen en lekker op de bank blijven liggen als je dat wilt. En therapie, tenminste bij mij helpt de psycholoog wel aardig oke. Vooral met de drang dat je alles goed moet doen en niet mag falen etc, die perfectionisme die steeds terug komt. Het komt vanzelf allemaal wel weer goed!!

    Heel veel succes en sterkte!

    • Reply Thessa 26 april 2015 at 12:47

      Lieve Inge, dank je wel voor je lieve en openhartige berichtje. Onwijs rot om te horen dat jij dit op je 19de al hebt moeten ondergaan. Ik lees hier op de blog veel reacties van jonge meiden en dat baat me zorgen. Waar zijn we mee bezig tegenwoordig?

      In ieder geval fijn om te horen dat het met jou stukje bij beetje beter gaat. Heel veel sterkte nog in je strijd hier tegen. Liefs, Thessa

  • Reply Agneta 23 april 2015 at 14:52

    Toevallig lees ik je artikel, via een FB pagina, en vandaag schreef ik op mijn blog juist een artikel hoe ik mijn depressie overwon. Wat je schrijft is voor mij erg herkenbaar en bij mij was het te laat om te voorkomen dat ik er in verstrikt raakte. Ik was 25 en als ik het zo lees zijn er veel jonge mensen die hier mee te kampen hebben. Ik wens je in ieder geval veel wijsheid toe en hoop dat je snel je weg naar jezelf terug kan vinden. Vooral goed naar je lichaam luisteren en rust nemen als je lichaam dat aangeeft. Erover praten is zeker een aanrader van mijn kant. Hoe ik het verder heb aangepakt kun je misschien beter even lezen in mijn artikel.

    Liefs Agneta

    • Reply Thessa 26 april 2015 at 12:51

      Wat fijn dat jij er ook openhartig over praat op je blog. Ik zou zo graag willen dat we met z’n alle meer taboes gaan doorbreken. Dat we overspannen raken en depressief worden is voornamelijk omdat we alles alleen willen oplossen. Niet genoeg erover praten en denken dat andere mensen ons gek vinden. Ik ga je artikel één deze dagen lezen. Dank je wel voor je comment! Liefs.

  • Reply Fleur 23 april 2015 at 14:56

    Sterkte! Hopelijk voel je je snel weer de oude!

    • Reply Thessa 26 april 2015 at 12:51

      Dank je wel Fleur! Dat hoop ik ook :)

  • Reply Sabine 23 april 2015 at 15:01

    Vreselijk herkenbaar alleen was ik nog maar 24-25, dankzij een exx collega een Burnout te pakken. Nu bijna 30 en nog niet volledig hersteld, zelfs een depressie erbij. Mijn tip, luister naar je lichaam en stel voor jezelf grenzen op. Ik werkte 40u per week..28 is nu mijn maximale wat mijn lichaam aan kan, en dar doet je toch best wel wat. Heel veel sterkte!! Liefs

    • Reply Thessa 26 april 2015 at 12:53

      Och jeetje Sabine, wat een heftig verhaal zeg! Ik lees idd veel op internet dat sommige er echt jaren last van hebben. Heel veel sterkte, liefs!

  • Reply Joyce 23 april 2015 at 16:35

    He meis,

    Ik heb al bijna drie jaar last van maagklachten door stress. Ontzettend vermoeiend en ik herken mijzelf zeker in kwijt zijn van ‘levenslust’. Yoga hielp mij niet omdat ik daardoor nog meer ging nadenken over dingen. Wat voor mij perfect helpt is kickboksen, alles er uit slaan! Ook dit kan gewoon thuis. Mijn favoriet: https://www.youtube.com/watch?v=Vve4BVTZ0QU 25 minuten rammen en schoppen en ik voel mij stukken beter.
    Succes!
    xxx

    • Reply Thessa 26 april 2015 at 12:55

      Hihihi, geniaal! Fijn om te zien dat voor iedereen iets anders goed werkt en fijn ook om te lezen dat jij zoiets gevonden hebt. Ik ga het allemaal ondervinden binnenkort. Tijdje geleden deed ik ook veel aan yoga maar door mijn onregelmatige werktijden kon dat niet meer. Ik heb er altijd veel baat bij gehad maar mocht het niet helpen dan ga ik zeker jouw tip opvolgen! Dank je iig. Liefs

  • Reply Eilish (artisticstateofmind) 23 april 2015 at 16:36

    Heel herkenbaar; al ben ik 21. Ik moet écht op mezelf gaan letten nu, voor het helemaal fout gaat. Maar het is moeilijk mn grenzen aan te geven. Ik vind zoveel leuk om te doen, maar het is te veel.

    • Reply Thessa 26 april 2015 at 12:56

      Dat is ons probleem. We willen te veel tegenwoordig. En alles kan ook, de wereld ligt aan onze voeten en daarom zijn denk ik zoveel jonge mensen overspannen. We kunnen het niet aan. We moeten echt een stapje terug doen. Veel sterkte voor jou meis…hoop dat je op tijd op de rem kunt trappen. Liefs.

  • Reply Denise 23 april 2015 at 17:27

    Aah een stapje terug moeten doen is helemaal niet leuk. Maar dat het straks nog slechter zou gaan als je dat niet doen, al helemaal niet! Ik hoop dat je snel weer helemaal van het leven kunt genieten. Sterkte!

    • Reply Thessa 26 april 2015 at 12:56

      Dank je wel voor je lieve berichtje Denise <3

  • Reply Roberta 23 april 2015 at 22:00

    Zo dat is herkenbaar! ik ben 25, maar sinds dit jaar is mn gezicht opeens uit elkaar gevallen! Rimpels (Ohnee), vaak zo moe dat ik terplekke in slaap val als ik thuis kom, en idd haaruitval. Maar ik heb een heel goed middel tegen stress : Juist die irritante dingen doen die je stress geven! Shoppen, afspreken met vriendinnen, leuke series kijken..Ho maar. Eerst je werk afmaken, jezelf schop onder de kont geven en daarna jezelf belonen. En dan idd lekker rustig aan doen. Hope it works, sterkte!

    • Reply Thessa 26 april 2015 at 12:57

      Ik herken me idd heel erg in het eerst de rot dingen doen voordat je kunt gaan rusten. Ik kan niet relaxen als ik weet dat de afwas nog gedaan moeten worden en dat het huis vies is. Rust zit ook voornamelijk in je hoofd natuurlijk. Fijn om te lezen dat ik daarin niet de enige ben!

  • Reply Roxanne 24 april 2015 at 12:19

    Lieve Thessa,

    hoe herkenbaar is dit….ik heb dan wel geen last van haaruitval, maar de rest herken ik maar al te goed.
    Ik heb namelijk in augustus met de diagnose burn out een stap terug moeten doen.
    En ja, dat voelt in 1e instantie als falen, want hallo, ik ben pas 26, ik kan toch niet al een burn out hebben? En eerlijk is eerlijk, je omgeving ziet het ook zo.
    Maar je wil niet weten hoeveel mensen van onze leeftijd al met een burn out kampen!
    Ik heb meteen hulp gezocht bij een psycholoog, want ik wist dat ik hier niet in mijn eentje doorheen ging komen.
    Je eigen ‘patronen’ doorbreken, je eigen ‘valkuilen’ verslaan enz.
    Het was en is een heel proces, maar geloof me dat het beter wordt!
    Met ups en downs, maar ook jij komt er wel!
    Ik ben weer een flink stuk opgeknapt, en ik ben er nog niet!
    Ik mag binnenkort langzaam aan weer gaan reïntegreren en terug naar mijn eigen werk, maar er is nog genoeg ‘werk aan de winkel’.
    Thessa, take care! En weet me te vinden als je tips wil of even een luisterend oor van iemand die maar al te goed begrijpt hoe je je nu voelt <3

    • Reply Thessa 26 april 2015 at 13:00

      Lieve Roxanne! Het is schrikbarend hoeveel mensen van onze leeftijd hier mee kampen idd. Ik krijg de ene na de andere reactie van mensen uit dezelfde leeftijdscategorie en soms zelfs nog veel jonger. Dat had ik echt niet verwacht. Jij waarschijnlijk ook niet toen je in het zelfde schuitje terecht kwam. Dank je wel voor je lieve & herkenbare woorden. Ik zal zeker bij je aankloppen als ik even m’n hart wil luchten. Dank je wel daarvoor. <3

      • Reply Roxanne 26 april 2015 at 19:57

        Ik schrok er ook van! Ik liet het vallen bij de psycholoog, en die vertelde me dat veel mensen uit onze leeftijdsgroep er mee kampen.
        Hopelijk krabbel je er snel weer bovenop, het heeft tijd nodig. Willen dat het sneller gaat, werkt in ieder geval niet (trust me ;) )
        Take care, en weet me te vinden <3

  • Reply Suzanne 28 april 2015 at 16:26

    Ooh ja ik zou ook nog reageren. Voelt namelijk heel confronterend om dit te lezen. Ik ben een paar jaar terug ook mezelf compleet voorbij gelopen. Je vraagt aan het eind van je blog wat doe je als je stress hebt? Wat mij in de periode geholpen heeft is een dagboek bijhouden ook al waren mijn dagen soms heel zwart. Ik schreef soms 3 pagina’s dan weer dagen niks en dan weer een paar regels. Ik schrik nog weleens als ik het terug lees. Ook plakte ik daar mooie spreuken en lieve kaartjes in die ik heb gekregen. Ook heb ik een lijst gemaakt van dingen die ik leuk vind of graag nog wil doen. Hele simpele dingen zoals een taart bakken, slapen in het bos maar ook grotere dromen zoals nog een keer backpacken in Azie. Ik wil het geen bucketlist noemen omdat ik niet vind dat ik perse alles gedaan moet hebben maar het is voor mij meer een dromenlijst. Ik heb ook veel gehad aan het leren aarden. Haha nu ik dit typ denk ik jeetje wat ben je een geitenwollen sok maar aarden is iets heel normaal. Door ons drukke leven en alle prikkels waar wij aan open staan zijn we het contact met de aarden verloren waardoor we meer in ons hoofd gaan zitten. Google maar eens op aarden. Je komt veel gekke oefeningen doen. Maar een strandwandeling op blote voeten zorgt ook al dat je gaat aarden. Helaas is iedereen anders en zul je zelf moeten ontdekken wat voor jou werkt en wat bij jou past. Yoga en het tijdschrift Happinez heb ik aan deze periode overgehouden. Deze twee dingen zorgen voor mij nog steeds voor minder stress. Heel veel sterkte Thessa. Hoe diep het dal nu ook is. Je zult hier altijd sterker uitkomen. Liefs, Suzanne

  • Reply Nina 3 mei 2015 at 22:23

    Zo jammer dat je het gevoel hebt dat je faalt, terwijl ik net zie hoe je leert uit het verleden. Deze keer trek je op tijd aan de noodrem zodat het niet meer zo ver komt als vorige keer. Dat is een overwinning, geen falen. You got this, meisje, je weet wat je moet doen en ik weet dat je daar de kracht voor hebt. Je bent een kanjer! xxx

    • Reply Thessa 4 mei 2015 at 15:02

      Jij kent mij natuurlijk van vroeger, toen het echt mis ging. Dus idd als je het zo bekijkt ben ik op de goede weg. Dank je wel voor dat inzicht! Your the best! <3

  • Reply Tineke 4 mei 2015 at 11:42

    Zo herkenbaar dit. Iets waar ik nu ook mee te maken heb. Een stap terug doen werkt zeker. Heel veel sterkte!

    • Reply Thessa 4 mei 2015 at 15:00

      Super rot om te horen dat het zo herkenbaar voor je is Tineke…jij ook veel sterkte!

  • Reply nuray 8 oktober 2015 at 17:37

    Hallo ik herken u verhaal volledig. Ik heb ook een burn out ik ben al bijna 6 maanden thuis..extreem veel haaruitval gehad en nog steeds ik hoop dat mn haren weer voller worden.veel sterkte

  • Reply julia 29 september 2016 at 13:46

    Hallo !
    Nadat dit te lezen vroeg ik me vooral af hoe het nu gaat met je?
    Ik zit 4 maanden in n burn out met lichamelijke en geestelijke klachten..
    soms lijkt het alsof de zenuwen of hormonen door mn lijf gieren.. en na 5 goeie dagen in 1x weer 2 dgn bluh..
    is dit normaal? Ik hoop dat jij er inmiddels boven op ben?

    Liefssss
    Sterkte met alles! Veel knuffels

  • Leave a Reply